انوری
رباعی شمارهٔ ۲۲۲
گویی که میفکن دبه در پای شتر
تا من چو خران همی جهم بر آخر
گر نه زندت صلاح قواد پسر
من بر ... این سخن زنم ... ی پر
انوری
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۲۲۴ای عشق به جز غمم رفیقی دگر آر
- رباعی شمارهٔ ۲۲۵دی ما و می و عیش خوش و روی نگار
- رباعی شمارهٔ ۲۲۶در دست غمت دلم زبونست این بار
- رباعی شمارهٔ ۲۲۷دل محنت تازه چاشنی کرد آخر
- رباعی شمارهٔ ۲۲۸بر من شب هجر تو سرآید آخر
- رباعی شمارهٔ ۲۲۹ما این همه غم با که گساریم آخر
- رباعی شمارهٔ ۲۳۰ای ماه تمام برنیایی آخر
- رباعی شمارهٔ ۲۳۱دی گر بفزود عز دین عدل عمر
درباره‌ی انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.