پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۱۳

گر بنده ز آب می‌بترسد شاید

مکتوب تو هم دلیریی ننماید

آخر دو سه خدمتم از آن سو آمد

باید که یکی جواب از این سو آید

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۱۵لایق به جان شاه جهانی باید
  2. رباعی شمارهٔ ۲۱۶هم توسن چرخ زیر زین را شاید
  3. رباعی شمارهٔ ۲۱۷وصل تو که از سنگ برون می‌آید
  4. رباعی شمارهٔ ۲۱۸باری بنگر که چشم من چون گرید
  5. رباعی شمارهٔ ۲۱۹با گل گفتم ابر چرا می‌گرید
  6. رباعی شمارهٔ ۲۲۰گفتم ز فراق یاسمن می‌گرید
  7. رباعی شمارهٔ ۲۲۱شد عمر و زمانه را جوادی نرسید
  8. رباعی شمارهٔ ۲۲۲گویی که میفکن دبه در پای شتر
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.