انوری
شمارهٔ ۲۵ - مطایبه
دستار خوان بود ز دو گز کم به روستا
در وی نهند ده کدوی تر نه بس عجب
لیکن عجب ز خواجه از آن آیدم همی
کو بر کدوی خشک نهد بیست گز قصب
انوری
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۲۷ - در قناعت و صبر گویدای بس که جهان جبهٔ درویش گرفته
- شمارهٔ ۲۸ - در شکر و قناعت گویددرین دو روزه توقف که بو که خود نبود
- شمارهٔ ۲۹ - در مطایبه گویدزهی نم کرمت در سخا بهارانگیز
- شمارهٔ ۳۰ - در تعریف کتاب مقامات قاضی حمیدالدینهر سخن کان نیست قرآن یا حدیث مصطفی
- شمارهٔ ۳۱ - صاحب ناصرالدین را مدح گویدای سرافرازی که از یک سعی تو
- شمارهٔ ۳۲ - در مدح مجدالدین ابوطالب نعمهگره عهد آسمان سست است
- شمارهٔ ۳۳ - در شرح اشتیاق گویدبه خدایی که از میان دو حرف
- شمارهٔ ۳۴ - در هجو صفی محمد تاریخیصفی محمد تاریخی از خدای بترس
درباره‌ی انوری
اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.