پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

مقطعات

شمارهٔ ۲۴۷ - در قضا و قدر

خدای کار چو بر بنده‌ای فرو بندد

به هرچه دست زند رنج دل بیفزاید

وگر به طبع شود زود نزد همچو خودی

ز بهر چیزی خوار و نژند باز آید

چو اعتقاد کند کز کسش نباید چیز

خدای قدرت والای خویش بنماید

به دست بنده ز حل و ز عقد چیزی نیست

خدای بندد کار و خدای بگشاید

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۲۴۹ - اذن دخول به مجلس صاحب خواهدای خاک درت سرمه شده چشم ولی را
  2. شمارهٔ ۲۵۰ - مخدوم به حکیم جام شرابی بخشیده در شکر آن و طلب شراب گویدای به جود و به قدر بر ز فلک
  3. شمارهٔ ۲۵۱ - در هجو شخصی که به علی مهتاب مشهور بودطبع مهتاب را دو خاصیت است
  4. شمارهٔ ۲۵۲ - شراب خواهدای بزرگی که رای روشن تو
  5. شمارهٔ ۲۵۳بر کار جهان دل منه ایرا که نشاید
  6. شمارهٔ ۲۵۴ - در مرثیهدر مرثیهٔ موئیدالدین
  7. شمارهٔ ۲۵۵ - در مفارقتخدایگانا نزدیک شد که صبح ظفر
  8. شمارهٔ ۲۵۶صاحبا سقطهٔ مبارک تو
همه‌ی مقطعات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.