پرش به محتوای اصلی
عمعق بخاری عمعق بخاری

رباعیات

شمارهٔ ۱

خواهم همه را کور ز عشق رویت

تا من نگرم بس به رخ نیکویت

یا خود خواهم همی دو چشم خود کور

تا دیدن دیگری نبینم سویت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳تا دیده بر آن عارض گلگون افتاد
  2. شمارهٔ ۴نه دل ز تمنای تو در برگنجد
  3. شمارهٔ ۵تا زلف تو کفر را خریداری کرد
  4. شمارهٔ ۶آن سبزه که از عارض او خاسته شد
  5. شمارهٔ ۷هر دیده که عاشقست خوابش مدهید
  6. شمارهٔ ۸تا بود همیشه خون روان بود از دل
  7. شمارهٔ ۹از واقعهٔ روز پسین می‌ترسم
  8. شمارهٔ ۱۰چون نعره‌زنان قصد به کوی تو کنم
همه‌ی رباعیات ←

عمعق بخاری درباره‌ی عمعق بخاری

امیرالشعرا شهاب‌الدین عَمعَق بُخاری (زادهٔ ۴۴۰ هجری قمری در بخارا، درگذشتهٔ ۵۴۲ یا ۵۴۳ قمری) مُکَنی به ابوالنجیب و ملقب به شهاب الدین و امیرالشعراء، از شاعران پارسی گوی سدهٔ پنجم و ششم قمری در ماوراءالنهر است. او به درگاه پادشاهان آل افراسیاب تعلق داشت و چند تن از امیران آن را مدح کرده‌است. اشعار وی آکنده از صنایع بدیع...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.