پرش به محتوای اصلی
عمعق بخاری عمعق بخاری

رباعیات

شمارهٔ ۷

هر دیده که عاشقست خوابش مدهید

هر دل که در آتشست آبش مدهید

دل از بر من رمیده، از بهر خدای

گر آید و در زند جوابش مدهید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹از واقعهٔ روز پسین می‌ترسم
  2. شمارهٔ ۱۰چون نعره‌زنان قصد به کوی تو کنم
  3. شمارهٔ ۱۱نوری ز جمال خود به روزن فگنم
  4. شمارهٔ ۱۲خط تو، که چون مشک شد از خامهٔ حسن
  5. شمارهٔ ۱۳مردان سازند جای در خانهٔ زین
  6. شمارهٔ ۱۴رفتیم ز خدمت تو، دل خون کرده
  7. شمارهٔ ۱۵با یارم اگر نیست ره دیداری
  8. شمارهٔ ۱۶نه در ره اقرار قراری داری
همه‌ی رباعیات ←

عمعق بخاری درباره‌ی عمعق بخاری

امیرالشعرا شهاب‌الدین عَمعَق بُخاری (زادهٔ ۴۴۰ هجری قمری در بخارا، درگذشتهٔ ۵۴۲ یا ۵۴۳ قمری) مُکَنی به ابوالنجیب و ملقب به شهاب الدین و امیرالشعراء، از شاعران پارسی گوی سدهٔ پنجم و ششم قمری در ماوراءالنهر است. او به درگاه پادشاهان آل افراسیاب تعلق داشت و چند تن از امیران آن را مدح کرده‌است. اشعار وی آکنده از صنایع بدیع...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.