پرش به محتوای اصلی
عمعق بخاری عمعق بخاری

رباعیات

شمارهٔ ۶

آن سبزه که از عارض او خاسته شد

تا ظن نبری که حسن آن کاسته شد

در باغ رخش بهر تماشای دلم

گل بود و به سبزه نیز آراسته شد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸تا بود همیشه خون روان بود از دل
  2. شمارهٔ ۹از واقعهٔ روز پسین می‌ترسم
  3. شمارهٔ ۱۰چون نعره‌زنان قصد به کوی تو کنم
  4. شمارهٔ ۱۱نوری ز جمال خود به روزن فگنم
  5. شمارهٔ ۱۲خط تو، که چون مشک شد از خامهٔ حسن
  6. شمارهٔ ۱۳مردان سازند جای در خانهٔ زین
  7. شمارهٔ ۱۴رفتیم ز خدمت تو، دل خون کرده
  8. شمارهٔ ۱۵با یارم اگر نیست ره دیداری
همه‌ی رباعیات ←

عمعق بخاری درباره‌ی عمعق بخاری

امیرالشعرا شهاب‌الدین عَمعَق بُخاری (زادهٔ ۴۴۰ هجری قمری در بخارا، درگذشتهٔ ۵۴۲ یا ۵۴۳ قمری) مُکَنی به ابوالنجیب و ملقب به شهاب الدین و امیرالشعراء، از شاعران پارسی گوی سدهٔ پنجم و ششم قمری در ماوراءالنهر است. او به درگاه پادشاهان آل افراسیاب تعلق داشت و چند تن از امیران آن را مدح کرده‌است. اشعار وی آکنده از صنایع بدیع...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.