عمعق بخاری
شمارهٔ ۸
تا بود همیشه خون روان بود از دل
وین بیشه تمام ارغوان بود از دل
بر هر سر خار صد نشان بود از دل
با این همه عشق سرگران بود از دل
عمعق بخاری
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۰چون نعره‌زنان قصد به کوی تو کنم
- شمارهٔ ۱۱نوری ز جمال خود به روزن فگنم
- شمارهٔ ۱۲خط تو، که چون مشک شد از خامهٔ حسن
- شمارهٔ ۱۳مردان سازند جای در خانهٔ زین
- شمارهٔ ۱۴رفتیم ز خدمت تو، دل خون کرده
- شمارهٔ ۱۵با یارم اگر نیست ره دیداری
- شمارهٔ ۱۶نه در ره اقرار قراری داری
- شمارهٔ ۱۷ای چنگ، سرافگنده چو هر ممتحنی
درباره‌ی عمعق بخاری
امیرالشعرا شهاب‌الدین عَمعَق بُخاری (زادهٔ ۴۴۰ هجری قمری در بخارا، درگذشتهٔ ۵۴۲ یا ۵۴۳ قمری) مُکَنی به ابوالنجیب و ملقب به شهاب الدین و امیرالشعراء، از شاعران پارسی گوی سدهٔ پنجم و ششم قمری در ماوراءالنهر است. او به درگاه پادشاهان آل افراسیاب تعلق داشت و چند تن از امیران آن را مدح کرده‌است. اشعار وی آکنده از صنایع بدیع...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.