پرش به محتوای اصلی
عمعق بخاری عمعق بخاری

رباعیات

شمارهٔ ۴

نه دل ز تمنای تو در برگنجد

نه عشق ز سودای تو در سر گنجد

ای موی میان، از کمرت در رشکم

کانجا که وی است موی کی درگنجد؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶آن سبزه که از عارض او خاسته شد
  2. شمارهٔ ۷هر دیده که عاشقست خوابش مدهید
  3. شمارهٔ ۸تا بود همیشه خون روان بود از دل
  4. شمارهٔ ۹از واقعهٔ روز پسین می‌ترسم
  5. شمارهٔ ۱۰چون نعره‌زنان قصد به کوی تو کنم
  6. شمارهٔ ۱۱نوری ز جمال خود به روزن فگنم
  7. شمارهٔ ۱۲خط تو، که چون مشک شد از خامهٔ حسن
  8. شمارهٔ ۱۳مردان سازند جای در خانهٔ زین
همه‌ی رباعیات ←

عمعق بخاری درباره‌ی عمعق بخاری

امیرالشعرا شهاب‌الدین عَمعَق بُخاری (زادهٔ ۴۴۰ هجری قمری در بخارا، درگذشتهٔ ۵۴۲ یا ۵۴۳ قمری) مُکَنی به ابوالنجیب و ملقب به شهاب الدین و امیرالشعراء، از شاعران پارسی گوی سدهٔ پنجم و ششم قمری در ماوراءالنهر است. او به درگاه پادشاهان آل افراسیاب تعلق داشت و چند تن از امیران آن را مدح کرده‌است. اشعار وی آکنده از صنایع بدیع...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.