پرش به محتوای اصلی
اثیر اخسیکتی اثیر اخسیکتی

غزلیات

شمارهٔ ۱۲۲

بی‌شب زلف تو سیه‌روزم

خسته‌ی روزگار کین توزم

محرم بزم خوبی تو منم

که به یک آه می برافروزم

تا تو را حسن نیک می‌سازد

چشم بد دور، خوش همی‌سوزم

مرهمی نِه، که بخت دلریشم

چینه‌ای ده، که بس نوآموزم

خرمی را به نقد شب خوش باش

تا چه از راز نسیه‌ی روزم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۲۴ره صد رهگذرت می‌دارم
  2. شمارهٔ ۱۲۵با آنکه در میان دل آتش همی‌زنم
  3. شمارهٔ ۱۲۶کارم از عشق به جان است، چه تدبیر کنم؟
  4. شمارهٔ ۱۲۷شبِ دوش، با دوست می خورده‌ام
  5. شمارهٔ ۱۲۸خیز تا دست طرب یک دم، به جام می‌زنیم
  6. شمارهٔ ۱۲۹آنم که زین بر اسب تمنا نهاده‌ام
  7. شمارهٔ ۱۳۰در فراق تو سوخت این جگرم
  8. شمارهٔ ۱۳۱به حق آن، که جز از تو، کسی گزیده نی‌ام
همه‌ی غزلیات ←

اثیر اخسیکتی درباره‌ی اثیر اخسیکتی

اثیرالدین ابوالفضل محمد بن طاهر اخسیکتی معروف به اثیر اخسیکتی (زادهٔ سال نامعلوم در اخسیکت، درگذشته به سال ۶۰۹ هجری قمری در خلخال) از شاعران مشهور سدهٔ ششم هجری است. اثیر در شهر اخسیکت زاده شد که در قرن ششم یکی از شهرهای آباد ماوراءالنهر در منطقهٔ فرغانه در شمال رود سیحون بوده‌است. اثیر سخنوری را در همانجا آغاز کرد. ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.