پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

شمع و پروانه

بخش ۳ - مناجات ایضا

الهی از کمال پادشاهی

بتخت عزت و تاج الهی

به وحیی کز تو آمد انبیا را

به الهامی که دادی اولیا را

بسوز عاشقان پاک دیده

بحسن گلرخان نو رسیده

بآه مردم گمگشته فرزند

باشک طفل دور از خویش و پیوند

بآب دیده یعقوب مظلوم

بسوز سینه ایوب معصوم

که اهلی را بنور مصطفا بخش

بدو پروانه نور بقا بخش

ادامه‌ی شمع و پروانه

  1. بخش ۵ - نعت امیرالمؤمنینامیر المؤمنین شمع هدایت
  2. بخش ۶ - سبب نظم کتابمرا سوزی شبی با خویشتن بود
  3. بخش ۷ - مدح سلطان یعقوبزهی لطف خدا خورشید تابان
  4. بخش ۸ - مدح امیر اعظم شاه قلی بیگفلک قدری که هست از عزت و جاه
  5. بخش ۹ - صفت عشقخوش آن عاشق که سرگرم خیال است
  6. بخش ۱۰ - آغاز داستان شمع و پروانهحدیثی دارم از روشندلی یاد
  7. بخش ۱۱ - آمدن شمع بمجلسخوش آن دل کش بود محفل فروزی
  8. بخش ۱۲ - دیدن پروانه شمع را و عاشق شدن بر اوزهی فرخنده فرخ جبینی
همه‌ی شمع و پروانه ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.