پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

ساقینامهٔ رباعی

شمارهٔ ۱۲

ساقی ببهشت اینهمه مشتاقی چیست

جنت می ساقی بود و باقی چیست

آنجاست می و ساقی آنجاست همی

پس در دو جهان به زمی و ساقی چیست

ادامه‌ی ساقینامهٔ رباعی

  1. شمارهٔ ۱۴ساقی قدحی که شمعِ دل درنگرفت
  2. شمارهٔ ۱۵ساقی دل ما که شادی از غم نشناخت
  3. شمارهٔ ۱۶ساقی شب عیش است و مه افروخته است
  4. شمارهٔ ۱۷ساقی چکنم که دل کبابم ز غمت
  5. شمارهٔ ۱۸ساقی دل من که دانه مهر تو کاشت
  6. شمارهٔ ۱۹ساقی ز درت نظر نخواهیم گرفت
  7. شمارهٔ ۲۰ساقی به برم گر بت یاقوت لبست
  8. شمارهٔ ۲۱ساقی ز میی که لعلت او را ساقیست
همه‌ی ساقینامهٔ رباعی ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.