پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

ساقینامهٔ رباعی

شمارهٔ ۱۱

ساقی دل ما سوخته از مشتاقیست

بازآ که طبیب درد مستان ساقیست

جان دادن امیدست مرا در قدمت

تا جان بودم امیدواری باقیست

ادامه‌ی ساقینامهٔ رباعی

  1. شمارهٔ ۱۳ساقی قدحی که آنکه این خاک سرشت
  2. شمارهٔ ۱۴ساقی قدحی که شمعِ دل درنگرفت
  3. شمارهٔ ۱۵ساقی دل ما که شادی از غم نشناخت
  4. شمارهٔ ۱۶ساقی شب عیش است و مه افروخته است
  5. شمارهٔ ۱۷ساقی چکنم که دل کبابم ز غمت
  6. شمارهٔ ۱۸ساقی دل من که دانه مهر تو کاشت
  7. شمارهٔ ۱۹ساقی ز درت نظر نخواهیم گرفت
  8. شمارهٔ ۲۰ساقی به برم گر بت یاقوت لبست
همه‌ی ساقینامهٔ رباعی ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.