پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

ساقینامهٔ رباعی

شمارهٔ ۱۴

ساقی قدحی که شمعِ دل درنگرفت

تا ز آتش مِی زندگی از سر نگرفت

آه از مِی لعلت که بدین بادهٔ ناب

هر کس که لبی نهاد لب برنگرفت

ادامه‌ی ساقینامهٔ رباعی

  1. شمارهٔ ۱۶ساقی شب عیش است و مه افروخته است
  2. شمارهٔ ۱۷ساقی چکنم که دل کبابم ز غمت
  3. شمارهٔ ۱۸ساقی دل من که دانه مهر تو کاشت
  4. شمارهٔ ۱۹ساقی ز درت نظر نخواهیم گرفت
  5. شمارهٔ ۲۰ساقی به برم گر بت یاقوت لبست
  6. شمارهٔ ۲۱ساقی ز میی که لعلت او را ساقیست
  7. شمارهٔ ۲۲ساقی می رخسار تو جان همه است
  8. شمارهٔ ۲۳ساقی غم من بلند آوازه شدست
همه‌ی ساقینامهٔ رباعی ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.