پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

ساقینامهٔ رباعی

شمارهٔ ۱۶

ساقی شب عیش است و مه افروخته است

می ده که فلک بکینه آموخته است

دانی که اجل چه برق خرمن سوزیست

تا در نگری خرمن ما سوخته است

ادامه‌ی ساقینامهٔ رباعی

  1. شمارهٔ ۱۸ساقی دل من که دانه مهر تو کاشت
  2. شمارهٔ ۱۹ساقی ز درت نظر نخواهیم گرفت
  3. شمارهٔ ۲۰ساقی به برم گر بت یاقوت لبست
  4. شمارهٔ ۲۱ساقی ز میی که لعلت او را ساقیست
  5. شمارهٔ ۲۲ساقی می رخسار تو جان همه است
  6. شمارهٔ ۲۳ساقی غم من بلند آوازه شدست
  7. شمارهٔ ۲۴ساقی بحیات جان کسی رهبر نیست
  8. شمارهٔ ۲۵ساقی نظری که دل ز اندیشه تهیست
همه‌ی ساقینامهٔ رباعی ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.