پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

ساقینامهٔ رباعی

شمارهٔ ۱۳

ساقی قدحی که آنکه این خاک سرشت

خط بر سرِ ما به مستی و عشق نوشت

معمور بُوَد به شاهد و باده جهان

موعود بُوَد به کوثر و حور بهشت

ادامه‌ی ساقینامهٔ رباعی

  1. شمارهٔ ۱۵ساقی دل ما که شادی از غم نشناخت
  2. شمارهٔ ۱۶ساقی شب عیش است و مه افروخته است
  3. شمارهٔ ۱۷ساقی چکنم که دل کبابم ز غمت
  4. شمارهٔ ۱۸ساقی دل من که دانه مهر تو کاشت
  5. شمارهٔ ۱۹ساقی ز درت نظر نخواهیم گرفت
  6. شمارهٔ ۲۰ساقی به برم گر بت یاقوت لبست
  7. شمارهٔ ۲۱ساقی ز میی که لعلت او را ساقیست
  8. شمارهٔ ۲۲ساقی می رخسار تو جان همه است
همه‌ی ساقینامهٔ رباعی ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.