پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۶۰۳

ای آنکه چو نخل تازه آراسته‌ای

فیروزی بخت از خدا خواسته‌ای

فردا است خزان پیری و سستی عمر

سستی مکن امروز که نوخاسته‌ای

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۰۵یارب بکام دولت خویش رسی
  2. شمارهٔ ۶۰۶پروانه‌صفت اهلی اگر سوخته‌ای
  3. شمارهٔ ۶۰۷گر بر عدم و وجود عالم نفسی
  4. شمارهٔ ۶۰۸آن گل که بنازکی ندارد بدلی
  5. شمارهٔ ۶۰۹خوش آنکه گشاد چشم و دل سوی کسی
  6. شمارهٔ ۶۱۰عاشق شوی آنزمان که تن خاک کنی
  7. شمارهٔ ۶۱۱ساقی تو مگر چشم کرم باز کنی
  8. شمارهٔ ۶۱۲گر طالب فیض آب انگور شوی
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.