پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۶۱۲

گر طالب فیض آب انگور شوی

می نوش نه خمر کز صفا دور شوی

می یک دو دم است بعد از آن مست شراب

خمرست گهی که مست و مخمور شوی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۱۴گر خاک رهش بدیده ام گل کردی
  2. شمارهٔ ۶۱۵جان در غم یوسف چو زلیخا نکنی
  3. شمارهٔ ۶۱۶آراسته آمد و چه آراستنی
  4. شمارهٔ ۶۱۷از عشق اگر جگر کبابی باشی
  5. شمارهٔ ۶۱۸ای باد بیک سخن دلم خوش کردی
  6. شمارهٔ ۶۱۹آنی که بحسن از مه و خورشید بهی
  7. شمارهٔ ۶۲۰ای کز مه خود چو سایه بی نور تری
  8. شمارهٔ ۶۲۱ساقی نظری به بینوایی باری
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.