پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۶۱۹

آنی که بحسن از مه و خورشید بهی

از غمزه کسی ز خنده جان بازدهی

گر میل چنین سرمه ز مژگان سازی

خاکت ندهد کسی که بر دیده کشی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۲۱ساقی نظری به بینوایی باری
  2. شمارهٔ ۶۲۲گر وعده همیدهی و جان میسوزی
  3. شمارهٔ ۶۲۳گفتی ز زبان سبزه زار و لب جوی
  4. شمارهٔ ۶۲۴گر زلف چو شست او قضا بگشادی
  5. شمارهٔ ۶۲۵اهلی تو که با اهل ریا نزدیکی
  6. شمارهٔ ۶۲۶می نوش نه آنچنان که از دست شوی
  7. شمارهٔ ۶۲۷در راه سخن جز به ادب راه مپوی
  8. شمارهٔ ۶۲۸گر با همه کس راست روی پیشه کنی
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.