پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۶۲۴

گر زلف چو شست او قضا بگشادی

وین دانه خال بر لبش بنهادی

از شاخ بلند طوبی باغ بهشت

کی طایر جان بدام دل افتادی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۲۶می نوش نه آنچنان که از دست شوی
  2. شمارهٔ ۶۲۷در راه سخن جز به ادب راه مپوی
  3. شمارهٔ ۶۲۸گر با همه کس راست روی پیشه کنی
  4. شمارهٔ ۶۲۹گر خلق فرشته اند اگر دیو و پری
  5. شمارهٔ ۶۳۰با یوسف خویش گرگ در پوست تویی
  6. شمارهٔ ۶۳۱آنگل که بود به حسن شمع چگلی
  7. شمارهٔ ۶۳۲خوش گفت به باغ بلبل نغمه سرای
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.