اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۰۹
خوش آنکه گشاد چشم و دل سوی کسی
آشفته دل است از غم موی کسی
چون نیست گزیرش ز غمی هر که بود
باری غم دل به شادی روی کسی
اهلی شیرازی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۶۱۱ساقی تو مگر چشم کرم باز کنی
- شمارهٔ ۶۱۲گر طالب فیض آب انگور شوی
- شمارهٔ ۶۱۳اهلی بدر آ ز گوشه تنهایی
- شمارهٔ ۶۱۴گر خاک رهش بدیده ام گل کردی
- شمارهٔ ۶۱۵جان در غم یوسف چو زلیخا نکنی
- شمارهٔ ۶۱۶آراسته آمد و چه آراستنی
- شمارهٔ ۶۱۷از عشق اگر جگر کبابی باشی
- شمارهٔ ۶۱۸ای باد بیک سخن دلم خوش کردی
درباره‌ی اهلی شیرازی
محمد بن یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.