پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۵۹۸

آن به که بکس مزاح بازی نکنی

تا رخنه بکار سر فرازی نکنی

رویت نشود کبود از سیلی کس

چون سوسن اگر زبان درازی نکنی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۰۰از مهر بتان اگر چه فرسوده شوی
  2. شمارهٔ ۶۰۱در خانه اگر نکو سرشتی داری
  3. شمارهٔ ۶۰۲گر بخت مدد کند که بویی ببری
  4. شمارهٔ ۶۰۳ای آنکه چو نخل تازه آراسته‌ای
  5. شمارهٔ ۶۰۴ای گوهر دل که گنج شاهی داری
  6. شمارهٔ ۶۰۵یارب بکام دولت خویش رسی
  7. شمارهٔ ۶۰۶پروانه‌صفت اهلی اگر سوخته‌ای
  8. شمارهٔ ۶۰۷گر بر عدم و وجود عالم نفسی
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.