پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۴۱۷

جان رفت و سر پریدنم نیست هنوز

امید باو رسیدنم نیست هنوز

عمریست ک خورشید پرستم به خیال

یکذره مجال دیدنم نیست هنوز

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۱۹بگذر ز هوای شهوت و رغبت نفس
  2. شمارهٔ ۴۲۰من سوزنم و تو در مثل مغناطیس
  3. شمارهٔ ۴۲۱چو باده خوری مزن به بیهوده نفس
  4. شمارهٔ ۴۲۲ای مست وصال یار از اغیار بترس
  5. شمارهٔ ۴۲۳گاهی ز اسیران جگر ریش بپرس
  6. شمارهٔ ۴۲۴بیمار و جز تو یاریم نیست ز کس
  7. شمارهٔ ۴۲۵یارب خجلم چنان ز آلایش خویش
  8. شمارهٔ ۴۲۶خاموش نشین و فتنه انگیز مباش
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.