پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۴۱۶

ساقی قدحی که شد در گلشن باز

کوه از گل لعل کرده پر دامن باز

در آتش نیم کشته لاله نگر

کز باد چگونه میشود روشن باز

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۱۸با فتنه عشق خوبرویان مستیز
  2. شمارهٔ ۴۱۹بگذر ز هوای شهوت و رغبت نفس
  3. شمارهٔ ۴۲۰من سوزنم و تو در مثل مغناطیس
  4. شمارهٔ ۴۲۱چو باده خوری مزن به بیهوده نفس
  5. شمارهٔ ۴۲۲ای مست وصال یار از اغیار بترس
  6. شمارهٔ ۴۲۳گاهی ز اسیران جگر ریش بپرس
  7. شمارهٔ ۴۲۴بیمار و جز تو یاریم نیست ز کس
  8. شمارهٔ ۴۲۵یارب خجلم چنان ز آلایش خویش
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.