پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۴۲۵

یارب خجلم چنان ز آلایش خویش

کز خلد طمع ندارم آسایش خویش

باشد که تو از کمال رحمت شویی

آلایش ما ز ابر بخشایش خویش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۲۷شهوت مپرست و بر بتان ناظر باش
  2. شمارهٔ ۴۲۸دل همچو چراغ روغن از خون بودش
  3. شمارهٔ ۴۲۹دوش از غم عمر رفته در منزل خویش
  4. شمارهٔ ۴۳۰کسری که فلک بمعدلت پروردش
  5. شمارهٔ ۴۳۱با خلق کرم کن و به آزار مکوش
  6. شمارهٔ ۴۳۲فرزند نکو بر آر ای صاحب هش
  7. شمارهٔ ۴۳۳آن قد چو سرو بین و روی چو مهش
  8. شمارهٔ ۴۳۴عقل است کسی که شه برد فرمانش
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.