اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۳۴
عقل است کسی که شه برد فرمانش
عقل است سری که گم بود سامانش
ما بنده عشقیم که در هر نفسیش
عیدیست که صد هزار جان قربانش
اهلی شیرازی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۴۳۶تا کی نگرم بدیده روشن خویش
- شمارهٔ ۴۳۷گر دوست نصیب ما نکردست فراغ
- شمارهٔ ۴۳۸ایمه که ندارم از تو پروای چراغ
- شمارهٔ ۴۳۹پیریم و فقیر و ناتوانیم و ضعیف
- شمارهٔ ۴۴۰دهقان چو بخاک افکند تخم ضعیف
- شمارهٔ ۴۴۱برخیز و طواف کعبه مشمار گزاف
- شمارهٔ ۴۴۲گر بگسلی از لذت تن همچو ملک
- شمارهٔ ۴۴۳آدم به کریوه ایست در راه فلک
درباره‌ی اهلی شیرازی
محمد بن یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.