پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۴۳۶

تا کی نگرم بدیده روشن خویش

همچون مژه خار فتنه بر دامن خویش

خون گریم از آن هوس که بینم باری

گلهای طرب شکفته پیرامن خویش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۳۸ایمه که ندارم از تو پروای چراغ
  2. شمارهٔ ۴۳۹پیریم و فقیر و ناتوانیم و ضعیف
  3. شمارهٔ ۴۴۰دهقان چو بخاک افکند تخم ضعیف
  4. شمارهٔ ۴۴۱برخیز و طواف کعبه مشمار گزاف
  5. شمارهٔ ۴۴۲گر بگسلی از لذت تن همچو ملک
  6. شمارهٔ ۴۴۳آدم به کریوه ایست در راه فلک
  7. شمارهٔ ۴۴۴اهلی که مرید تو بود پیر فلک
  8. شمارهٔ ۴۴۵فرزند بخوی و بوی خودساز بزرگ
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.