پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۴۴۱

برخیز و طواف کعبه مشمار گزاف

کین رمز کسی نیابد الا دل صاف

آن نور که طوف کعبه را شوق دلست

گر با تو بود کند تو را کعبه طواف

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۴۳آدم به کریوه ایست در راه فلک
  2. شمارهٔ ۴۴۴اهلی که مرید تو بود پیر فلک
  3. شمارهٔ ۴۴۵فرزند بخوی و بوی خودساز بزرگ
  4. شمارهٔ ۴۴۶در طور فنا چو موسی از خود بگسل
  5. شمارهٔ ۴۴۷شهوت چه حرام و چه حلال است وبال
  6. شمارهٔ ۴۴۸اهلی ز جهانیان چو مجنون بگسل
  7. شمارهٔ ۴۴۹زاد همه راه برگ و سازست ایدل
  8. شمارهٔ ۴۵۰فرزند تو شاخیست تر از اول حال
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.