پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۴۲۱

چو باده خوری مزن به بیهوده نفس

بسیار مگوی تا نگویند که بس

می چشم و دلت فضول دارد هشدار

چشم و دل خود نگاهدار از همه کس

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۲۳گاهی ز اسیران جگر ریش بپرس
  2. شمارهٔ ۴۲۴بیمار و جز تو یاریم نیست ز کس
  3. شمارهٔ ۴۲۵یارب خجلم چنان ز آلایش خویش
  4. شمارهٔ ۴۲۶خاموش نشین و فتنه انگیز مباش
  5. شمارهٔ ۴۲۷شهوت مپرست و بر بتان ناظر باش
  6. شمارهٔ ۴۲۸دل همچو چراغ روغن از خون بودش
  7. شمارهٔ ۴۲۹دوش از غم عمر رفته در منزل خویش
  8. شمارهٔ ۴۳۰کسری که فلک بمعدلت پروردش
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.