اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۲۳
گاهی ز اسیران جگر ریش بپرس
احوال مرا از همه کس بیش بپرس
آسوده چو گل ز زخم خارش چه غمست
این را ز برهنه پای درویش بپرس
اهلی شیرازی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۴۲۵یارب خجلم چنان ز آلایش خویش
- شمارهٔ ۴۲۶خاموش نشین و فتنه انگیز مباش
- شمارهٔ ۴۲۷شهوت مپرست و بر بتان ناظر باش
- شمارهٔ ۴۲۸دل همچو چراغ روغن از خون بودش
- شمارهٔ ۴۲۹دوش از غم عمر رفته در منزل خویش
- شمارهٔ ۴۳۰کسری که فلک بمعدلت پروردش
- شمارهٔ ۴۳۱با خلق کرم کن و به آزار مکوش
- شمارهٔ ۴۳۲فرزند نکو بر آر ای صاحب هش
درباره‌ی اهلی شیرازی
محمد بن یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.