پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۲۱۴

دردی که دوای او قضا را نرسد

جز این دل ریش مبتلا را نرسد

ما بخش غمیم و غم همه قسمت ماست

هرگز نرسد غمی که ما را نرسد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۱۶صد عاشق اگر کشته ز بیداد بود
  2. شمارهٔ ۲۱۷گر پیش تو سر ز کشتن افتد به سجود
  3. شمارهٔ ۲۱۸شوخی که چو سرو ناز دلکش باشد
  4. شمارهٔ ۲۱۹زان گرد گنه بذیل عشاق رسد
  5. شمارهٔ ۲۲۰بس دور مشو که عمر بس بیتو مباد
  6. شمارهٔ ۲۲۱گر عشق بنای جان ز بنیاد برد
  7. شمارهٔ ۲۲۲خوش آنکه دمی زمانه یارم باشد
  8. شمارهٔ ۲۲۳تا خنده زنان لبت به بستان آمد
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.