پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۲۰۲

هر چند لب تو شربت نوش بود

خامش ز طلب عاشق مدهوش بود

چون خسته نه درد خود شناسد نه دوا

در پیش طبیب به که خاموش بود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰۴رنگی که سرشگ من ز حسرت دارد
  2. شمارهٔ ۲۰۵با همچو منی که همسخن خواهد بود
  3. شمارهٔ ۲۰۶ای کز گل روی تو رخم زرد بود
  4. شمارهٔ ۲۰۷چون یار برون از دل پر خون نشود
  5. شمارهٔ ۲۰۸برخیز که وصل ساقی از کف برود
  6. شمارهٔ ۲۰۹اهلی که ز سودای بتان سود ندید
  7. شمارهٔ ۲۱۰عاشق نه که از می دل راحت دارد
  8. شمارهٔ ۲۱۱ای آمده از عدم سوی ملک وجود
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.