پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۲۰۶

ای کز گل روی تو رخم زرد بود

دل از دهنت چو غنچه پر درد بود

بوسی دهنت نداد و صد وعده دهد

کم حوصله را زبان جوانمرد بود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰۸برخیز که وصل ساقی از کف برود
  2. شمارهٔ ۲۰۹اهلی که ز سودای بتان سود ندید
  3. شمارهٔ ۲۱۰عاشق نه که از می دل راحت دارد
  4. شمارهٔ ۲۱۱ای آمده از عدم سوی ملک وجود
  5. شمارهٔ ۲۱۲تا تیغ بر استخوان ز جورت نرسید
  6. شمارهٔ ۲۱۳رسوایی ما ز تنگدستی خیزد
  7. شمارهٔ ۲۱۴دردی که دوای او قضا را نرسد
  8. شمارهٔ ۲۱۵خوشباش که غم کلید شادی باشد
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.