پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۲۰۸

برخیز که وصل ساقی از کف برود

وین دولت اتفاقی از کف برود

هوش و دل رفته کی بدست آید باز

هشدار که نقد باقی از کف برود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۱۰عاشق نه که از می دل راحت دارد
  2. شمارهٔ ۲۱۱ای آمده از عدم سوی ملک وجود
  3. شمارهٔ ۲۱۲تا تیغ بر استخوان ز جورت نرسید
  4. شمارهٔ ۲۱۳رسوایی ما ز تنگدستی خیزد
  5. شمارهٔ ۲۱۴دردی که دوای او قضا را نرسد
  6. شمارهٔ ۲۱۵خوشباش که غم کلید شادی باشد
  7. شمارهٔ ۲۱۶صد عاشق اگر کشته ز بیداد بود
  8. شمارهٔ ۲۱۷گر پیش تو سر ز کشتن افتد به سجود
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.