پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۲۰۱

گر یار نه آنچنان نماید که بود

کس را گله از یار نباید که بود

گر میکشدت مگو ندارم گنهی

گر دل خود بگرد شاید که بود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰۳هر چند که صبح عیش ما کم بدمد
  2. شمارهٔ ۲۰۴رنگی که سرشگ من ز حسرت دارد
  3. شمارهٔ ۲۰۵با همچو منی که همسخن خواهد بود
  4. شمارهٔ ۲۰۶ای کز گل روی تو رخم زرد بود
  5. شمارهٔ ۲۰۷چون یار برون از دل پر خون نشود
  6. شمارهٔ ۲۰۸برخیز که وصل ساقی از کف برود
  7. شمارهٔ ۲۰۹اهلی که ز سودای بتان سود ندید
  8. شمارهٔ ۲۱۰عاشق نه که از می دل راحت دارد
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.