پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

مقطعات

شمارهٔ ۸ - نقل از روزنامه ادب سال سوم شمارهٔ سوم صفحه بیست و چهارم

ملک تجرید است بنگاهم که از روز ازل

عزلت آنجا پیشکار است و قناعت پیشوا

ناگوارستم مزعفر بر سر خوان کسان

زانکه اندر خوان خود آماده دارم سرکبا

راست گفتارم برین معنی نسب دارم دلیل

نیک هنجارم درین دعوی حسب دارم گوا

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۱۰فراموشم نشد پندی که میگفت
  2. شمارهٔ ۱۱زهی قدت چو نخل طور سینا
  3. شمارهٔ ۱۲ - امام محمد زکریامحمد زکریا طبیب رازی را
  4. شمارهٔ ۱۳همیشه شمس به قصد تو گشته یار زحل
  5. شمارهٔ ۱۴ - خطاب به میرزا احمدخان اشتریالحذر ای مدعی العموم که دزدی
  6. شمارهٔ ۱۵گویند در جزایر بحر وسیط بود
  7. شمارهٔ ۱۶ای که دایم کدیور قلمم
  8. شمارهٔ ۱۷آن شنیدم چو ابوالقاسم مستکفی را
همه‌ی مقطعات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.