پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

مقطعات

شمارهٔ ۹

کاشکی بودی مرا طبعی چو قلزم در خروش

کاشکی بودی مرا فکری چو مینو با صفا

خامه ای از ارض طولش تا محیط آسمان

نامه ای از قطب عرضش تا به خط استوا

تا ستودم ذات پاکت را همی در خورد قدر

تا سرودم مدحتت آن سان که بایستی روا

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۱۱زهی قدت چو نخل طور سینا
  2. شمارهٔ ۱۲ - امام محمد زکریامحمد زکریا طبیب رازی را
  3. شمارهٔ ۱۳همیشه شمس به قصد تو گشته یار زحل
  4. شمارهٔ ۱۴ - خطاب به میرزا احمدخان اشتریالحذر ای مدعی العموم که دزدی
  5. شمارهٔ ۱۵گویند در جزایر بحر وسیط بود
  6. شمارهٔ ۱۶ای که دایم کدیور قلمم
  7. شمارهٔ ۱۷آن شنیدم چو ابوالقاسم مستکفی را
  8. شمارهٔ ۱۸ - در آغاز سلطنت محمد علیشاه و امیدواری به همراهی وی با مشروطه و آزادی فرمایدرایت و دیهیم و خاتم و کمر و تخت
همه‌ی مقطعات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.