پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

مقطعات

شمارهٔ ۲۰۲

عمید سلطنه سردار امجد آنکه ندید

دو چشم گیتی چون او یکی سپهبد راد

دو چیز بنده فرمان اوست خامه و تیغ

دو چیز زنده بگفتار اوست دانش و داد

از آن دو چیز شود پایه هنر ستوار

ازین دو چیز بود خانه خرد آباد

بدان دو خرگه بیداد را زند آتش

بدین دو بنگه فرهنگ را نهد بنیاد

هزار آزاد او را بمهر بنده شود

هزار بنده زبند ستم کند آزاد

امیدوار چنانم ز کردگار جهان

که جاودانه تنش زنده باد و جانش شاد

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۲۰۴ - ماده تاریخشاه چون مجلس مقدس را
  2. شمارهٔ ۲۰۵ای ظهور تو چنان پدری
  3. شمارهٔ ۲۰۶بنده ام بنده ولی بیخردم
  4. شمارهٔ ۲۰۷ - خطاب بذکاء الملکای در بیان مدح و صفات کمال تو
  5. شمارهٔ ۲۰۸ - در ستایش صدر اعظمآنکه درگاهش با چرخ همی گوید
  6. شمارهٔ ۲۰۹ - در رباط سنگ بست بمدح مظفرالدین شاه سرودهستوده نام ملک جاودانه در گیتی
  7. شمارهٔ ۲۱۰ - نیز در مدح مظفرالدین شاهکسان زخارف دنیا بدین خریدارند
  8. شمارهٔ ۲۱۱ - باقای دبیر الملک نوشتم که باقای ذکاء الملک وزیر عدلیه برساندخدایگانا میرا ز حال خود قدری
همه‌ی مقطعات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.