پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

مقطعات

شمارهٔ ۲۰۹ - در رباط سنگ بست بمدح مظفرالدین شاه سروده

ستوده نام ملک جاودانه در گیتی

پس از امیر علیشیر و میر جاذب ماند

بلی چو شمس بنصف النهار طالع کشت

نه صبح صادق پاید نه فجر کاذب ماند

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۲۱۱ - باقای دبیر الملک نوشتم که باقای ذکاء الملک وزیر عدلیه برساندخدایگانا میرا ز حال خود قدری
  2. شمارهٔ ۲۱۲ - متضمن چهار ماده تاریخ برای جشن تاجگذاریاز ادیب الممالک اندر یاد
  3. شمارهٔ ۲۱۳مرا ز روی تعصب معاندی پرسید
  4. شمارهٔ ۲۱۴سید یحیی دولت آبادی
  5. شمارهٔ ۲۱۵ - از دیباچه شاهنامهشهریاری که اهرمن شکن است
  6. شمارهٔ ۲۱۶ - ایضااز دیباچه شاهنامهگر ژنده گشت و کهن رختم چه باک که من
  7. شمارهٔ ۲۱۷ - نکوهش عدلیه عصر قاجارنشان عدل چه جوئی در این دو سر قافان
  8. شمارهٔ ۲۱۸ - در ۱۲۳۴ خطاب به رضاقلیخان رفیع الملکرضاقلیخان ای خواجه ای که از سر صدق
همه‌ی مقطعات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.