پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

مقطعات

شمارهٔ ۲۰۸ - در ستایش صدر اعظم

آنکه درگاهش با چرخ همی گوید

نه مرا مانی و نه با تو رقیبستم

که تو مطموره بیدادی و من دایم

ملجا خائف و ما و ای غریبستم

ای خداوند پی مدح تو در محضر

من یکی شاعر دانای لبیبستم

که گهر ریزم و از غالیه دان خیزم

مشک تر بیزم و با نفخه طبیبستم

همه دانند ز قحطانی و عدنانی

بعد اما بعد این بنده خطیبستم

گر ادیبم بممالک شمری شاید

که ممالک را من نیک ادیبستم

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۲۱۰ - نیز در مدح مظفرالدین شاهکسان زخارف دنیا بدین خریدارند
  2. شمارهٔ ۲۱۱ - باقای دبیر الملک نوشتم که باقای ذکاء الملک وزیر عدلیه برساندخدایگانا میرا ز حال خود قدری
  3. شمارهٔ ۲۱۲ - متضمن چهار ماده تاریخ برای جشن تاجگذاریاز ادیب الممالک اندر یاد
  4. شمارهٔ ۲۱۳مرا ز روی تعصب معاندی پرسید
  5. شمارهٔ ۲۱۴سید یحیی دولت آبادی
  6. شمارهٔ ۲۱۵ - از دیباچه شاهنامهشهریاری که اهرمن شکن است
  7. شمارهٔ ۲۱۶ - ایضااز دیباچه شاهنامهگر ژنده گشت و کهن رختم چه باک که من
  8. شمارهٔ ۲۱۷ - نکوهش عدلیه عصر قاجارنشان عدل چه جوئی در این دو سر قافان
همه‌ی مقطعات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.