پرش به محتوای اصلی
ادیب الممالک ادیب الممالک

مقطعات

شمارهٔ ۲۰۷ - خطاب بذکاء الملک

ای در بیان مدح و صفات کمال تو

قاصر زبان و کلک فصیح‌العباره‌ها

دیباچه کلامت سردفتر کمال

بوسیدن رکابت خیرالزیاره‌ها

برقینه مغنیه نظم دلکشت

هرگز کسی ندیده خلل ز استعاره‌ها

داناتری بهر فن و هر کار و هر هنر

از مردم عرب به رسوم و به داره‌ها

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۲۰۹ - در رباط سنگ بست بمدح مظفرالدین شاه سرودهستوده نام ملک جاودانه در گیتی
  2. شمارهٔ ۲۱۰ - نیز در مدح مظفرالدین شاهکسان زخارف دنیا بدین خریدارند
  3. شمارهٔ ۲۱۱ - باقای دبیر الملک نوشتم که باقای ذکاء الملک وزیر عدلیه برساندخدایگانا میرا ز حال خود قدری
  4. شمارهٔ ۲۱۲ - متضمن چهار ماده تاریخ برای جشن تاجگذاریاز ادیب الممالک اندر یاد
  5. شمارهٔ ۲۱۳مرا ز روی تعصب معاندی پرسید
  6. شمارهٔ ۲۱۴سید یحیی دولت آبادی
  7. شمارهٔ ۲۱۵ - از دیباچه شاهنامهشهریاری که اهرمن شکن است
  8. شمارهٔ ۲۱۶ - ایضااز دیباچه شاهنامهگر ژنده گشت و کهن رختم چه باک که من
همه‌ی مقطعات ←

ادیب الممالک درباره‌ی ادیب الممالک

محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.