ادیب الممالک
شمارهٔ ۲۰۱
دلبر ماه پیکر خود را
دیدم اندر چمن که گل میچید
خار گل دست آن پریرخ را
کرد مجروح و او همی خندید
گفتمش خنده چیست با من گفت
گل به از خود نمی تواند دید
ادیب الممالک
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۲۰۳ای درخت سبز اگر روزی بدست باغبان
- شمارهٔ ۲۰۴ - ماده تاریخشاه چون مجلس مقدس را
- شمارهٔ ۲۰۵ای ظهور تو چنان پدری
- شمارهٔ ۲۰۶بنده ام بنده ولی بیخردم
- شمارهٔ ۲۰۷ - خطاب بذکاء الملکای در بیان مدح و صفات کمال تو
- شمارهٔ ۲۰۸ - در ستایش صدر اعظمآنکه درگاهش با چرخ همی گوید
- شمارهٔ ۲۰۹ - در رباط سنگ بست بمدح مظفرالدین شاه سرودهستوده نام ملک جاودانه در گیتی
- شمارهٔ ۲۱۰ - نیز در مدح مظفرالدین شاهکسان زخارف دنیا بدین خریدارند
درباره‌ی ادیب الممالک
محمدصادق پسر حاجی میرزا حسین فراهانی (زادهٔ ۱۱ مرداد ۱۲۳۹ هجری شمسی در گازران از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی - درگذشتهٔ ۱۲۹۶ هجری شمسی) ملقب به «ادیب‌الممالک فراهانی» و «امیرالشعرا»، و متخلص به «امیری»، شاعر، ادیب و روزنامه‌نگار دورهٔ مشروطه است.
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.