پرش به محتوای اصلی
ظهیر فاریابی ظهیر فاریابی

رباعیات

شمارهٔ ۹۰

ای شمع تو صوفی صفتی پنداری

کاین شش صفت از اهل تصوف داری

شب خیزی و نور چهره و زردی روی

سوز دل و آب دیده و بیداری

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۲نه زهره که از غمت بنالم به کسی
  2. شمارهٔ ۹۳ای نوبت تو گذشته از چرخ بسی
  3. شمارهٔ ۹۴در ده می لعل لاله گون صافی
  4. شمارهٔ ۹۵شخصی دارم دلی خراب اندر وی
  5. شمارهٔ ۹۶ای از تو بلند نام شاهنشاهی
  6. شمارهٔ ۹۷رویش نگر ار صورت جان می خواهی
  7. شمارهٔ ۹۸رخساره نازنینت ای سرو سهی
  8. شمارهٔ ۹۹ای خواجه سخن زیر و زبر می‌گویی
همه‌ی رباعیات ←

ظهیر فاریابی درباره‌ی ظهیر فاریابی

ظهیرالدین ابوالفضل طاهر بن محمد فاریابی (۵۵۰ - ۵۹۸ ه.ق) از قصیده‌سرایان بزرگ قرن ششم در فاریاب (در نزدیکی بلخ) زاده شد. مدتی را در نیشابور به سر برد و پس از وفات در مقبرة‌الشعرای تبریز به خاک سپرده شد. وی از شاعران استاد و سخن‌سرایان بلیغ پایان قرن ششم و یکی از بزرگان قصیده و غزل است که در تحول غزل نقش مهمی را ایفا کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.