پرش به محتوای اصلی
ظهیر فاریابی ظهیر فاریابی

رباعیات

شمارهٔ ۸۹

ای دوست مرا به کام دشمن کردی

دشمن نکند آنچه تو با من کردی

تو سوخته خرمن دگر کس بودی

مانند خودم سوخته خرمن کردی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۱ای غنچه گل سرشکفتن داری
  2. شمارهٔ ۹۲نه زهره که از غمت بنالم به کسی
  3. شمارهٔ ۹۳ای نوبت تو گذشته از چرخ بسی
  4. شمارهٔ ۹۴در ده می لعل لاله گون صافی
  5. شمارهٔ ۹۵شخصی دارم دلی خراب اندر وی
  6. شمارهٔ ۹۶ای از تو بلند نام شاهنشاهی
  7. شمارهٔ ۹۷رویش نگر ار صورت جان می خواهی
  8. شمارهٔ ۹۸رخساره نازنینت ای سرو سهی
همه‌ی رباعیات ←

ظهیر فاریابی درباره‌ی ظهیر فاریابی

ظهیرالدین ابوالفضل طاهر بن محمد فاریابی (۵۵۰ - ۵۹۸ ه.ق) از قصیده‌سرایان بزرگ قرن ششم در فاریاب (در نزدیکی بلخ) زاده شد. مدتی را در نیشابور به سر برد و پس از وفات در مقبرة‌الشعرای تبریز به خاک سپرده شد. وی از شاعران استاد و سخن‌سرایان بلیغ پایان قرن ششم و یکی از بزرگان قصیده و غزل است که در تحول غزل نقش مهمی را ایفا کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.