ظهیر فاریابی
شمارهٔ ۹۴
در ده می لعل لاله گون صافی
بگشای ز حلق شیشه خون صافی
کامروز برون ز جام می نیست مرا
یک دوست که دارد اندرون صافی
ظهیر فاریابی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۹۶ای از تو بلند نام شاهنشاهی
- شمارهٔ ۹۷رویش نگر ار صورت جان می خواهی
- شمارهٔ ۹۸رخساره نازنینت ای سرو سهی
- شمارهٔ ۹۹ای خواجه سخن زیر و زبر می‌گویی
- شمارهٔ ۱۰۰ای روی تو از لطافت آیینه روح
درباره‌ی ظهیر فاریابی
ظهیرالدین ابوالفضل طاهر بن محمد فاریابی (۵۵۰ - ۵۹۸ ه.ق) از قصیده‌سرایان بزرگ قرن ششم در فاریاب (در نزدیکی بلخ) زاده شد. مدتی را در نیشابور به سر برد و پس از وفات در مقبرة‌الشعرای تبریز به خاک سپرده شد. وی از شاعران استاد و سخن‌سرایان بلیغ پایان قرن ششم و یکی از بزرگان قصیده و غزل است که در تحول غزل نقش مهمی را ایفا کر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.