پرش به محتوای اصلی
ظهیر فاریابی ظهیر فاریابی

رباعیات

شمارهٔ ۱۷

هر چند که میل تو سوی بیدادی ست

یک ذره غمت به از جهانی شادی ست

از ما گله می کنی و لیکن ما را

از بندگی تو صد هزار آزادی ست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹در پرده خوشدلی کسی را راهی ست
  2. شمارهٔ ۲۰بر خال تو جز حال تبه نتوان داشت
  3. شمارهٔ ۲۱شاها چو فلک عُلسو رای تو نداشت
  4. شمارهٔ ۲۲ایزد عَلَم فتح برای تو فراشت
  5. شمارهٔ ۲۳بر کرده چو مه سر از گریبان می رفت
  6. شمارهٔ ۲۴دی شاه بتان با رخ رنگین می رفت
  7. شمارهٔ ۲۵دوش این خردم نصیحتی پنهان گفت
  8. شمارهٔ ۲۶ای خیل ستارگان سپاه و حشمت
همه‌ی رباعیات ←

ظهیر فاریابی درباره‌ی ظهیر فاریابی

ظهیرالدین ابوالفضل طاهر بن محمد فاریابی (۵۵۰ - ۵۹۸ ه.ق) از قصیده‌سرایان بزرگ قرن ششم در فاریاب (در نزدیکی بلخ) زاده شد. مدتی را در نیشابور به سر برد و پس از وفات در مقبرة‌الشعرای تبریز به خاک سپرده شد. وی از شاعران استاد و سخن‌سرایان بلیغ پایان قرن ششم و یکی از بزرگان قصیده و غزل است که در تحول غزل نقش مهمی را ایفا کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.