فرخی یزدی
شمارهٔ ۲۵۷
ای دل تو همیشه راه حق پوی و مترس
با مسلک حق رضای حق جوی و مترس
کن پیشه خویش پاکی و چون طوفان
با داخله و خارجه حق گوی و مترس
فرخی یزدی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۵۹با کجروی خلق جعلق خوش باش
- شمارهٔ ۲۶۰ای دوست به فکر جنگجوئی کم باش
- شمارهٔ ۲۶۱از درد و غم زمانه افسرده مباش
- شمارهٔ ۲۶۲در بیشه دهر، شیر با دندان باش
- شمارهٔ ۲۶۳ای خامه راست رو حقیقت جو باش
- شمارهٔ ۲۶۴در پای گلی شبی نهاده سر خویش
- شمارهٔ ۲۶۵تنها نه منم غمین برای دل خویش
- شمارهٔ ۲۶۶ - یعنی کشکموقعی که یکی از دوستان فرخی (آقای رضای گلشن یزدی) برای خداحافظی نزد وی رفته بود از مرحوم فرخی می پرسد که اگر در یزد فرمایشی دارید انجام دهم. فرخی در جواب می گوید قلم را از جیب در بیاور و یادداشت کن تا بگویم و رباعی ذیل را بالبداهه گفت:
درباره‌ی فرخی یزدی
میرزا محمد فرخی یزدی ملقب به تاج الشعرا (۱۲۶۸ شمسی – ۲۵ مهر ۱۳۱۸ شمسی) شاعر و روزنامه‌نگار آزادی‌خواه و دموکرات صدر مشروطیت است. وی سردبیر روزنامهٔ طوفان بود. او همچنین نمایندهٔ مردم یزد در دوره هفتم مجلس شورای ملی بود و در زندان قصر کشته شد. مدفن او ناشناخته است.
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.