پرش به محتوای اصلی
فرخی یزدی فرخی یزدی

رباعیات

شمارهٔ ۲۶۴

در پای گلی شبی نهاده سر خویش

دادم به چمن آب ز چشم تر خویش

آنگاه چو مرغ  در قفس، با اندوه

کردم سر خویش را بزیر پر خویش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶۶ - یعنی کشکموقعی که یکی از دوستان فرخی (آقای رضای گلشن یزدی) برای خداحافظی نزد وی رفته بود از مرحوم فرخی می پرسد که اگر در یزد فرمایشی دارید انجام دهم. فرخی در جواب می گوید قلم را از جیب در بیاور و یادداشت کن تا بگویم و رباعی ذیل را بالبداهه گفت:
  2. شمارهٔ ۲۶۷چون عامل ماضی است منصورالملک
  3. شمارهٔ ۲۶۸از یک طرفی مجلس ما شیک و قشنگ
  4. شمارهٔ ۲۶۹آن رند دغل بازگه با مکر و حیل
  5. شمارهٔ ۲۷۰کابینه اگر بود ز بحران تعطیل
  6. شمارهٔ ۲۷۱ماده تاریخ ذیل را به مناسبت قتل میرزاده عشقی مدیر روزنامه قرن بیستم و شاعر شهید آزادی‌خواه ایران سروده است
  7. شمارهٔ ۲۷۲ - درباره قوام‌السلطنه و وثوق‌الدولهبدبختی ایران ز دو تن یافت دوام
  8. شمارهٔ ۲۷۳چندی ز هوس باده پرستی کردم
همه‌ی رباعیات ←

فرخی یزدی درباره‌ی فرخی یزدی

میرزا محمد فرخی یزدی ملقب به تاج الشعرا (۱۲۶۸ شمسی – ۲۵ مهر ۱۳۱۸ شمسی) شاعر و روزنامه‌نگار آزادی‌خواه و دموکرات صدر مشروطیت است. وی سردبیر روزنامهٔ طوفان بود. او همچنین نمایندهٔ مردم یزد در دوره هفتم مجلس شورای ملی بود و در زندان قصر کشته شد. مدفن او ناشناخته است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.