پرش به محتوای اصلی
فرخی یزدی فرخی یزدی

رباعیات

شمارهٔ ۲۶۵

تنها نه منم غمین برای دل خویش

کس نیست که نیست مبتلای دل خویش

آن را که تو شادکام می پنداری

او داند و درد بی دوای دل خویش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶۷چون عامل ماضی است منصورالملک
  2. شمارهٔ ۲۶۸از یک طرفی مجلس ما شیک و قشنگ
  3. شمارهٔ ۲۶۹آن رند دغل بازگه با مکر و حیل
  4. شمارهٔ ۲۷۰کابینه اگر بود ز بحران تعطیل
  5. شمارهٔ ۲۷۱ماده تاریخ ذیل را به مناسبت قتل میرزاده عشقی مدیر روزنامه قرن بیستم و شاعر شهید آزادی‌خواه ایران سروده است
  6. شمارهٔ ۲۷۲ - درباره قوام‌السلطنه و وثوق‌الدولهبدبختی ایران ز دو تن یافت دوام
  7. شمارهٔ ۲۷۳چندی ز هوس باده پرستی کردم
  8. شمارهٔ ۲۷۴هنگام جوانی به خدا پیر شدم
همه‌ی رباعیات ←

فرخی یزدی درباره‌ی فرخی یزدی

میرزا محمد فرخی یزدی ملقب به تاج الشعرا (۱۲۶۸ شمسی – ۲۵ مهر ۱۳۱۸ شمسی) شاعر و روزنامه‌نگار آزادی‌خواه و دموکرات صدر مشروطیت است. وی سردبیر روزنامهٔ طوفان بود. او همچنین نمایندهٔ مردم یزد در دوره هفتم مجلس شورای ملی بود و در زندان قصر کشته شد. مدفن او ناشناخته است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.