پرش به محتوای اصلی
فرخی یزدی فرخی یزدی

رباعیات

شمارهٔ ۲۶۱

از درد و غم زمانه افسرده مباش

وز کجروی سپهر آزرده مباش

ور گردش آسمان زمینت بزند

چون مردم سرگشته کله خورده مباش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶۳ای خامه راست رو حقیقت جو باش
  2. شمارهٔ ۲۶۴در پای گلی شبی نهاده سر خویش
  3. شمارهٔ ۲۶۵تنها نه منم غمین برای دل خویش
  4. شمارهٔ ۲۶۶ - یعنی کشکموقعی که یکی از دوستان فرخی (آقای رضای گلشن یزدی) برای خداحافظی نزد وی رفته بود از مرحوم فرخی می پرسد که اگر در یزد فرمایشی دارید انجام دهم. فرخی در جواب می گوید قلم را از جیب در بیاور و یادداشت کن تا بگویم و رباعی ذیل را بالبداهه گفت:
  5. شمارهٔ ۲۶۷چون عامل ماضی است منصورالملک
  6. شمارهٔ ۲۶۸از یک طرفی مجلس ما شیک و قشنگ
  7. شمارهٔ ۲۶۹آن رند دغل بازگه با مکر و حیل
  8. شمارهٔ ۲۷۰کابینه اگر بود ز بحران تعطیل
همه‌ی رباعیات ←

فرخی یزدی درباره‌ی فرخی یزدی

میرزا محمد فرخی یزدی ملقب به تاج الشعرا (۱۲۶۸ شمسی – ۲۵ مهر ۱۳۱۸ شمسی) شاعر و روزنامه‌نگار آزادی‌خواه و دموکرات صدر مشروطیت است. وی سردبیر روزنامهٔ طوفان بود. او همچنین نمایندهٔ مردم یزد در دوره هفتم مجلس شورای ملی بود و در زندان قصر کشته شد. مدفن او ناشناخته است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.